Het zelfgenezend vermogen van het lichaam, integraal overgenomen van Wikipedia,

Waarom deze lap tekst overgenomen?
Mijn blog werkt voor mezelf als een mogelijkheid om mijn denken te verhelderen. Ik denk dat in mijn redenenatie (op termijn van maanden/jaren) het 'zelfgenezend vermogen' een heel belangrijke rol speelt en daarom heb ik het zelf nodig om dit in het geheel op te nemen van mijn serie blogs over 'veiligheid'. Er staan termen in die me niks zeggen maar ik ben er niet in gaan snoeien.
Daarnaast hoop ik natuurlijk ook dat jij, lezer, hierdoor contact maakt met een mogelijk vergeten gebied in jezelf.

Hippocrates 460 v.Chr.- 377 v.Chr. noemde het zelfgenezend vermogen ‘Physis’. Galenus (130 - 200 n. Chr.) was ervan overtuigd dat het de taak was van de arts om het zelfgenezend vermogen te ondersteunen en bevorderen. Dit lijkt op de visie van Paracelsus (1493 - 1541), hij zag het als zijn taak om het de vitale lichaamskracht te ondersteunen. Het denken over het concept van het zelfgenezend vermogen is in de tijd van de Renaissance, samen met de invoering van het mechanische mensbeeld, grotendeels in de vergetelheid geraakt in de geneeskunde. Tegenwoordig proberen de psychoneuro-immulogie (PNI) en de psychoneuro-endocrinologie (PNE) antwoord te geven op de vraag waarom de ene persoon wel en de ander niet geneest bij allerlei lichamelijke en geestelijke bedreigingen als bacteriële en virale infectie, kanker, maar ook bijvoorbeeld psychotrauma. Meestal wordt de term zelfgenezend vermogen niet gebruikt in de psychoneuroimmunologie. In de hedendaagse hypnotherapie, en in mindere mate psychotherapie wordt ook gesproken over zelfgenezend vermogen en ook placebo-onderzoek gebruikt deze term.

Het zelfgenezend vermogen lijkt afhankelijk te zijn van probleemherkenning en het hebben van en adequate responsmogelijkheid. Bij kanker bijvoorbeeld, herkent het lichaam de kanker niet als lichaamsvreemd. Het zelfgenezend vermogen is iets wat zich volgens aanhangers van de alternatieve geneeswijze voornamelijk afspeelt in het onderbewustzijn.

Het zelfgenezend vermogen kan ongunstig beïnvloed worden door allerlei vormen van lichamelijke en emotionele stress en dreigend gevaar, slechte voeding, (psycho)trauma, meerdere ziekten tegelijk of zware ziekte, maar volgens alternatief therapeuten ook bijvoorbeeld door aardstralen.

Het zelfgenezend vermogen is een weinig begrepen en weinig onderzocht fenomeen. Er worden naast fysieke oorzaken tal van mogelijke invloeden op het zelfgenezend vermogen aangewezen waaronder gedachten, gevoelens en emoties, zie de psychoneuroimmunologie het placebo-effect, het nocebo-effect, het Repelsteeltje-effect.

Hoewel de oorzaken van het tekort aan zelfgenezend vermogen niet goed zijn onderzocht en niet goed worden begrepen, zijn er wanneer het zelfgenezend vermogen tekort lijkt te schieten, verschillende therapievormen die het zelfgenezend vermogen op diverse manieren proberen te ondersteunen. Volgens Dr. S Horsten en Dr. K Riepma doen alle therapieën (regulier en complementair) over het algemeen niets anders dan het zelfherstellend vermogen van het lichaam stimuleren of ondersteunen.[1].

De psychotherapie (cognitieve therapie) gaat ervan uit dat als de patiënt zich zijn problemen bewust wordt, ze vanzelf zullen oplossen.

De hypnotherapie veronderstelt direct met het onderbewustzijn te communiceren en via deze communicatie wordt de patiënt een nieuwe aanpak of strategie aangeleerd om adequaat te reageren op een probleem.

De Simontontherapie (een psychosociale therapie) streeft ernaar het immuunsysteem via het onderbewustzijn de patiënt de kankercel te laten herkennen.

Het zelfherstellend vermogen van een mens is uiteraard ook het herstellen van bijvoorbeeld een verkoudheid, stress, een wondje en dergelijke en staat opzich los van alternatieve geneeswijzen.

Veiligheid en vertrouwen in je lijf

In reactie op mijn vorige blog kreeg ik de vraag of er nog hoop is. Je dacht misschien dat je autonome zenuwstelsel, één keer beschadigd tgv overweldigende ervaringen, traumatische ervaringen niet kan herstellen. Maar dat kan wel degelijk. Míts je je bewust bent van het feit dat je lichaam vraagt om herstel. En m.n. deze perceptie met betrekking tot jezelf is vaak een struikelblok. Het is vaak zo dat er een flinke kink in je levenskabel komt voordat je tot dit soort inzichten komt.

Je lichaam heeft nl een zelfgenezend vermogen. En dit zelfgenezende vermogen kun je op allerlei manieren faciliteren, de ruimte geven. Wandelen, wandelen in de natuur, zijn in de natuur. Luisteren naar muziek, een goed concert. Heerlijke sex. Etcetera. Maar in de wereld waarin we momenteel leven hebben we het druk, te vaak te druk voor dit soort natuurlijke, organische rust- en herstelpunten. Dus hebben we meer inspanning te plegen om die rust te nemen door het actief te creëren. Bijvoorbeeld door dagelijks te mediteren. (En behalve dat mediteren rust oplevert, levert het ook nog langdurende positieve effecten in je hersenen. Maar daarover later meer.)
Rust in je lijf creëren, leer je ook bij verschillende soorten yoga, ikzelf zit op Dru-yoga bij Antje Fokkkema en dat bevalt me ontzettend goed. Jezelf aanleren om mindful in het leven te staan door een training van 8-weken te volgen is ook een zinvolle investering.

Heb je echter een dreun te verwerken gekregen en voel je je onmachtig dan is het verstandig om iemand te zoeken die je tijdelijk wil helpen met het hervinden van dit zelfgenezende vermogen van je lichaam. Om je bewust te worden wat er nu eigenlijk aan de hand is, het krijgen van perceptie over jezelf en de situatie, is het goed om een aantal gesprekken te voeren. Maar daarna, of parallel zijn sessies bij een Biodynamisch Craniosacraal therapeut of een Osteopaat nuttig. Wat zij doen is jou, en meer nog jouw lichaam, faciliteren ín het genezingsproces. Tijdens de behandeling zal de therapeut het lichaam rust laten vinden in het zogeheten 'stillpoint'. En vanuit dit 'stillpoint' kan het lichaam werken aan herstel.

Het is nu niet zo dat ik je adviseer maar willekeurig naar een coach of een therapeut te gaan. En hier zal mijn volgende blog overgaan: wat mag je van een coach/therapeut verwachten in relatie tot veiligheid en vertrouwen.