Het verbinden van bewuste en onbewuste

Afgelopen week was ik bij een hartstikke leuke bijeenkomst over de teamrollen van Belbin. Het was in een fijne omgeving met inspirerende mensen. Allard Gerritsen van de VU in Amsterdam heeft een teamrolspel ontwikkeld en we waren uitgenodigd om hier kennis mee te maken.
Ik vind het een goede manier om inzicht te geven in het feit dat mensen verschillend zijn en dat je elkaar nodig hebt. Ondanks mogelijke irritaties en allergieën.
Wat me opvalt is dat ook bij deze managementtool, het onbewuste niet of nog niet wordt meegenomen. Ik stelde een vraag hierover en begreep dat het onbewuste bij Belbin eigenlijk geen rol speelt.

Mijn inzicht is, mee op basis van het boek van Ap Dijksterhuis 'het slimme onbewuste', dat het onbewuste een veel grotere rol speelt dan mensen denken.
In de huidige maakbare samenleving past dat niet altijd even goed maar er ontstaat wel steeds meer ruimte.
NLP geeft instrumentarium en cognitieve munitie om te snappen dat er überhaupt een onbewuste is. Systemisch werk laat in een opstelling zien, hoe je met een 'transverbale' taal, het onbewuste kan laten spreken. En Traumawerk brengt in beeld dat er lichaamswerk nodig is om sommige innerlijke hindernissen op te ruimen, die de verbinding met het onbewuste blokkeren.

Samen met Rudolf Winius geef ik hierover een training die naar mijn mening onmisbaar is voor mensen die in het bedrijfsleven werken met mensen: 'Rekencursus 1+1=3, verbinden van onbewuste en bewuste'
We willen met deze training een aanvulling geven voor alle prachtige materiaal wat er in de afgelopen decennia is ontwikkeld zoals: Belbin, MBI, Kleurdrukdenken, De denkhoeden, Stephen Covey, etcetc.

Meer info over de training onder de button 'Rekencursus'.

Johannes B Schmidt over veiligheid, een diamantje op zichzelf

Hier een deel van het antwoord van Johannes B Schmidt, mijn trainer traumawerk en jarenlange leermeester wat hij me gister gaf toen ik hem mailde over mijn blogreeks over veiligheid. Wat ik te bieden heb dat gaat over dat stuk wat mensen zelf niet zien en meestal pas ontdekken als het te laat is.

"I am not surprised people are struggling with the idea of safety. People have no frame of reference other than their daily routine. If you say to someone that his/her perception is shut down and you can do something about it people will not understand. For them their state IS NORMAL. They may only feel the inner situation when they are on the edge, stressed, challenged, on their limit. But then it is usally played down, going by fast, and not really paid close attention to it."

Veiligheid en vertrouwen in je lijf

In reactie op mijn vorige blog kreeg ik de vraag of er nog hoop is. Je dacht misschien dat je autonome zenuwstelsel, één keer beschadigd tgv overweldigende ervaringen, traumatische ervaringen niet kan herstellen. Maar dat kan wel degelijk. Míts je je bewust bent van het feit dat je lichaam vraagt om herstel. En m.n. deze perceptie met betrekking tot jezelf is vaak een struikelblok. Het is vaak zo dat er een flinke kink in je levenskabel komt voordat je tot dit soort inzichten komt.

Je lichaam heeft nl een zelfgenezend vermogen. En dit zelfgenezende vermogen kun je op allerlei manieren faciliteren, de ruimte geven. Wandelen, wandelen in de natuur, zijn in de natuur. Luisteren naar muziek, een goed concert. Heerlijke sex. Etcetera. Maar in de wereld waarin we momenteel leven hebben we het druk, te vaak te druk voor dit soort natuurlijke, organische rust- en herstelpunten. Dus hebben we meer inspanning te plegen om die rust te nemen door het actief te creëren. Bijvoorbeeld door dagelijks te mediteren. (En behalve dat mediteren rust oplevert, levert het ook nog langdurende positieve effecten in je hersenen. Maar daarover later meer.)
Rust in je lijf creëren, leer je ook bij verschillende soorten yoga, ikzelf zit op Dru-yoga bij Antje Fokkkema en dat bevalt me ontzettend goed. Jezelf aanleren om mindful in het leven te staan door een training van 8-weken te volgen is ook een zinvolle investering.

Heb je echter een dreun te verwerken gekregen en voel je je onmachtig dan is het verstandig om iemand te zoeken die je tijdelijk wil helpen met het hervinden van dit zelfgenezende vermogen van je lichaam. Om je bewust te worden wat er nu eigenlijk aan de hand is, het krijgen van perceptie over jezelf en de situatie, is het goed om een aantal gesprekken te voeren. Maar daarna, of parallel zijn sessies bij een Biodynamisch Craniosacraal therapeut of een Osteopaat nuttig. Wat zij doen is jou, en meer nog jouw lichaam, faciliteren ín het genezingsproces. Tijdens de behandeling zal de therapeut het lichaam rust laten vinden in het zogeheten 'stillpoint'. En vanuit dit 'stillpoint' kan het lichaam werken aan herstel.

Het is nu niet zo dat ik je adviseer maar willekeurig naar een coach of een therapeut te gaan. En hier zal mijn volgende blog overgaan: wat mag je van een coach/therapeut verwachten in relatie tot veiligheid en vertrouwen.