Tsja, je hebt een grote bek of niet. En ik heb er dus één. Op schilderles bij Doet Boersma gingen we model tekenen, van een foto. En het waren allemaal van die jonge, slanke meiden. Práchtig maar het overgrote deel van de vrouwen ziet er niet zo uit. Dus ik eerst wat tegen Doet aanpraten. Maar voor ik het weet zeg ik dat ik wel een keer model wil zitten. En Doet zegt ja. Dussss.
Om mezelf te legitimeren heb ik gezegd dat wat ik ermee verdien, stort op giro 555.
Manlief wil mee en wil bij voorbaat alle schilderijen hebben en de kinderen willen er niks over horen.
Wordt vervolgd.
vrijdag 22 januari 2010
dinsdag 5 januari 2010
Veiligheid en "de ander"
Hoe afhankelijk ben ik van 'de ander' om me veilig te voelen?
Al te vaak heb ik gehoord dat veiligheid in jezelf te vinden is, als je jezelf vertrouwt, de wereld een veilige plek voor je is. En in principe vind ik het van waarde om bezig te zijn met het organiseren van veiligheid in jezelf, wie ben je, wat heb je nodig, waar word je blij van etc. Te zoeken naar de rust in jezelf.
Toch is dit te kort door de bocht. Als ik bijvoorbeeld 'zie' dat een ander moeite heeft om voor zichzelf te zorgen, wordt de wereld voor mij een stuk onveiliger. En ditzelfde geldt ook als 'de ander' geen perceptie heeft over diens eigen handelen en het wordt des te onveiliger als die ander ook pertinent niet wíl werken aan zelfbewustzijn. In het boekje 'Generatie Einstein' komt een zinsnede voor: 'als jij durft excelleren met jouw unieke talent, dan kan ik excelleren met mijn unieke talent'. Dat spreekt me enorm aan.
Als ik zie dat een ander stevig in de wereld staat, in contact is met zichzelf, voel ik mij veiliger. Het heeft iets te maken met afhankelijk zijn van elkaar. Je bent afhankelijk van de mensen om je heen. Ik vóel mij ook afhankelijk van mensen om me heen en het ingewikkelde is dat ik daar vervolgens weer hartstikke pissig van wordt.
Tsja, wie zei dat het leven simpel zou zijn?! I never promised you a rosegarden is een boektitel die mij altijd bijgebleven is.
Maar het lijkt soms wel of mensen niet afhankelijk willen zijn, geen wezenlijke verbinding willen maken. Niet met zichzelf en daardoor ook niet met anderen.
Op dit moment zit ik in het stadium van terugtrekken. En ik weet niet zeker of dat ook écht is wat ik wil. Soms lijkt het me nl ook heerlijk om als een soort Boeddha op een berg te zitten en alleen maar te mediteren. Maar ik hou ook heel erg van contact en mensen. Het vergt moed, lef om elke dag opnieuw deze speurtocht te ondernemen. En soms ontbreekt het me even aan die moed.
Al te vaak heb ik gehoord dat veiligheid in jezelf te vinden is, als je jezelf vertrouwt, de wereld een veilige plek voor je is. En in principe vind ik het van waarde om bezig te zijn met het organiseren van veiligheid in jezelf, wie ben je, wat heb je nodig, waar word je blij van etc. Te zoeken naar de rust in jezelf.
Toch is dit te kort door de bocht. Als ik bijvoorbeeld 'zie' dat een ander moeite heeft om voor zichzelf te zorgen, wordt de wereld voor mij een stuk onveiliger. En ditzelfde geldt ook als 'de ander' geen perceptie heeft over diens eigen handelen en het wordt des te onveiliger als die ander ook pertinent niet wíl werken aan zelfbewustzijn. In het boekje 'Generatie Einstein' komt een zinsnede voor: 'als jij durft excelleren met jouw unieke talent, dan kan ik excelleren met mijn unieke talent'. Dat spreekt me enorm aan.
Als ik zie dat een ander stevig in de wereld staat, in contact is met zichzelf, voel ik mij veiliger. Het heeft iets te maken met afhankelijk zijn van elkaar. Je bent afhankelijk van de mensen om je heen. Ik vóel mij ook afhankelijk van mensen om me heen en het ingewikkelde is dat ik daar vervolgens weer hartstikke pissig van wordt.
Tsja, wie zei dat het leven simpel zou zijn?! I never promised you a rosegarden is een boektitel die mij altijd bijgebleven is.
Maar het lijkt soms wel of mensen niet afhankelijk willen zijn, geen wezenlijke verbinding willen maken. Niet met zichzelf en daardoor ook niet met anderen.
Op dit moment zit ik in het stadium van terugtrekken. En ik weet niet zeker of dat ook écht is wat ik wil. Soms lijkt het me nl ook heerlijk om als een soort Boeddha op een berg te zitten en alleen maar te mediteren. Maar ik hou ook heel erg van contact en mensen. Het vergt moed, lef om elke dag opnieuw deze speurtocht te ondernemen. En soms ontbreekt het me even aan die moed.
zondag 3 januari 2010
Veiligheid en Renault
Renault doorbreekt een trend met hun nieuwe reclamecampagne. Een zin die bij mij bleef hangen na het kijken van de clip is 'veiligheid betekent mensen, en dus levens' en hun slogan 'drive the change'. Ze breken een lans voor electrische auto's in een commerciële context.
Het milieu is momenteel een bron van collectieve angst, veel mensen voelen zich onzeker over de toekomst en wat mij triggert in het filmpje van Renault is dat die angst 'gebruikt' wordt om de verkoop van hun product te promoten. Er komen beelden voorbij die in een landelijke inzamelingsactie voor een ramp prima gebruikt zouden kunnen worden.
Hoe zit dit nu met ethiek: mogen zij appelleren aan onze angst (gebrek aan veiligheid mbt toekomst) om de goeie dingen te doen (een electrische auto)?
Bij mij overheerst de irritatie over het manipuleren van mensen en over de enorme tegenstelling tussen zo'n jongen in Azië die een handkar trekt een 'geslaagde' zakenman in een cabrio met prachtig weer.
Het milieu is momenteel een bron van collectieve angst, veel mensen voelen zich onzeker over de toekomst en wat mij triggert in het filmpje van Renault is dat die angst 'gebruikt' wordt om de verkoop van hun product te promoten. Er komen beelden voorbij die in een landelijke inzamelingsactie voor een ramp prima gebruikt zouden kunnen worden.
Hoe zit dit nu met ethiek: mogen zij appelleren aan onze angst (gebrek aan veiligheid mbt toekomst) om de goeie dingen te doen (een electrische auto)?
Bij mij overheerst de irritatie over het manipuleren van mensen en over de enorme tegenstelling tussen zo'n jongen in Azië die een handkar trekt een 'geslaagde' zakenman in een cabrio met prachtig weer.
dinsdag 29 december 2009
veiligheid
Wikipedia: Veiligheid is de mate van afwezigheid van potentiële oorzaken van een gevaarlijke situatie of de mate van aanwezigheid van beschermde maatregelen tegen deze potentiële oorzaken. Het begrip veiligheid bestaat zowel rationeel als denkbeeldig. Rationeel kunnen er allerlei berekeningen worden toegepast op een situatie om te bepalen of deze veilig is. Daarnaast is er nog denkbeeldige veiligheid. Iemand kan zich veilig voelen maar het rationeel gezien niet zijn en andersom.
Voor mij is het tegenovergesteld aan wat wikipedia zegt over 'afwezigheid van potentiële oorzaken van een gevaarlijke situatie...' Als er emotionele chaos is, en er dus flink wat potentiële oorzaken zijn voor een gevaarlijke situatie, voelt het voor mij namelijk alsof ik veilig ben. Tijdens de kerstdagen werd me dit duidelijk. Het is heel jong geleerd, dit patroon. En het is een belangrijk patroon want als er geen emotionele chaos is, ben ik dus onveilig. Ergo: ik moet zorgen voor die emotionele chaos. Simpel he?!?!
De positieve kant die dit patroon heeft is dat ik ook heel goed ben als er chaos heerst, ik ben dan op mijn best denk ik.
En zo simpel als het is, zo lastig is het natuurlijk ook.
Voor 2010 heb ik een voorzichtig voornemen om op onregelmatige basis over veiligheid te bloggen. Dit is de aftrap.
Voor mij is het tegenovergesteld aan wat wikipedia zegt over 'afwezigheid van potentiële oorzaken van een gevaarlijke situatie...' Als er emotionele chaos is, en er dus flink wat potentiële oorzaken zijn voor een gevaarlijke situatie, voelt het voor mij namelijk alsof ik veilig ben. Tijdens de kerstdagen werd me dit duidelijk. Het is heel jong geleerd, dit patroon. En het is een belangrijk patroon want als er geen emotionele chaos is, ben ik dus onveilig. Ergo: ik moet zorgen voor die emotionele chaos. Simpel he?!?!
De positieve kant die dit patroon heeft is dat ik ook heel goed ben als er chaos heerst, ik ben dan op mijn best denk ik.
En zo simpel als het is, zo lastig is het natuurlijk ook.
Voor 2010 heb ik een voorzichtig voornemen om op onregelmatige basis over veiligheid te bloggen. Dit is de aftrap.
zondag 27 december 2009
Pelgrimslied van David
Gister heb ik de show 'Na de pauze' van Herman Finkers gezien. Voorafgaand aan de show scrolt de tekst van Psalm 131 'Een pelgrimslied van David' over het beeld; in het Twents wel te verstaan.
Een mooie tekst, die ik graag voor mezelf wil bewaren door hier op mijn blog vast te leggen, in het Nederlands :-).
Heer, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is
voor mij en te hoog gegrepen.
Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.
Práchtig! Vrede.
Een mooie tekst, die ik graag voor mezelf wil bewaren door hier op mijn blog vast te leggen, in het Nederlands :-).
Heer, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is
voor mij en te hoog gegrepen.
Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.
Práchtig! Vrede.
maandag 14 december 2009
relativering van het belang van innovatie
Lucht en leegte, zegt Prediker,
lucht en leegte, alles is leegte.
Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven,
al zijn moeizaam gezwoeg onder de zon?
Generaties gaan, generaties komen,
maar de aarde blijft altijd bestaan.
De zon komt, de zon gaat onder,
en altijd snelt ze naar de plaats waar ze weer op zal gaan.
De wind waait naar het zuiden,
dan draait hij naar het noorden.
Hij draait en waait en draait,
en al draaiend waait de wind weer terug.
Alle rivieren stromen naar de zee,
toch raakt de zee niet vol.
De rivieren keren om,
ze gaan weer naar de plaats vanwaar ze komen,
en beginnen weer opnieuw te stromen.
Alles is vermoeiend,
zozeer dat er geen woorden voor te vinden zijn.
De ogen van een mens kijken, en vinden geen rust,
zijn oren horen, en ze blijven horen.
Wat er was, zal er altijd weer zijn,
wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan.
Er is niets nieuws onder de zon.
Wanneer men van iets zegt: 'Kijk, iets nieuws,"
dan is het altijd iets dat er sinds langvervlogen tijden is geweest.
De vroegere generaties zijn vergeten,
en ook de komende zullen weer worden vergeten.
lucht en leegte, alles is leegte.
Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven,
al zijn moeizaam gezwoeg onder de zon?
Generaties gaan, generaties komen,
maar de aarde blijft altijd bestaan.
De zon komt, de zon gaat onder,
en altijd snelt ze naar de plaats waar ze weer op zal gaan.
De wind waait naar het zuiden,
dan draait hij naar het noorden.
Hij draait en waait en draait,
en al draaiend waait de wind weer terug.
Alle rivieren stromen naar de zee,
toch raakt de zee niet vol.
De rivieren keren om,
ze gaan weer naar de plaats vanwaar ze komen,
en beginnen weer opnieuw te stromen.
Alles is vermoeiend,
zozeer dat er geen woorden voor te vinden zijn.
De ogen van een mens kijken, en vinden geen rust,
zijn oren horen, en ze blijven horen.
Wat er was, zal er altijd weer zijn,
wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan.
Er is niets nieuws onder de zon.
Wanneer men van iets zegt: 'Kijk, iets nieuws,"
dan is het altijd iets dat er sinds langvervlogen tijden is geweest.
De vroegere generaties zijn vergeten,
en ook de komende zullen weer worden vergeten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
