Jarig zonder ouders

Tijdens de afgelopen ontmoeting bij de koffie ging het oa over ouder worden, familie, eenzaamheid in relatie tot jarig zijn. En dat op één of andere manier je bij jarig zijn een soort kindverlangen hebt, heimwee naar het verwachtingsvolle gevoel wat je had als je bijna jarig was. Heimwee naar het bedolven worden door ouderliefde.
In mijn geval was er geen enkele twijfel aan die liefde, ik 'weet', op een niet-cognitief level, dat mijn ouders heel veel van mij hielden. Alain de Botton heeft het in één van zijn verhalen over 'snobs' versus 'moeders'. ('We are surrounded by..) Snobs zijn mensen die op basis van een klein deel van jou een mening vormen over jou als mens; moeders zijn mensen die niet zozeer geïnteresseerd zijn in wat je doet maar hoe het met je gaat. Mijn ouders wilden  weten hoe het met me ging en wilden liever dan iets anders dat het goed met me ging, ('gaat' als ze van bovenaf meekijken). En de laatste tien, vijftien jaar dat ze leefden was dit het duidelijkst en hadden we de harten open, durfden we het aan zeg maar.

11 juni ben ik jarig en er was verdriet. Mijn ouders kwamen niet, mijn zussen kwamen niet en mijn broer ook niet. De holding van vroeger was en is weg. En jarig zijn confronteert. En langzaam maar zeker ervaar ik dat confrontaties okay zijn, niet te vermijden ook. Courageous zijn, het hart (coeur) open, mijn kwetsbaarheid op het spel durven zetten, live to the point of tears; steeds weer een stapje op dat pad. Dankbaar dat ik durf, het hart open houd en na het vallen weer opsta, na het sluiten weer open. Mijn oordelende hersenen zo nu en dan het zwijgen opleggen en buigen, buigen voor wat was, het lot.

De positieve denkers onder ons willen me dan wijzen op alles wat er wel is en wat ik wel heb. En tuurlijk, goed bedoeld. En ik ben dankbaar voor alles wat er is: gelukkig getrouwd, drie prachtige kinderen met prachtige partners, veel mensen om me heen die het goed met me voor hebben, een mooi huis met een rijke tuin, huisdieren. Maar het is én én: verdriet én geluk. Mijn keus is 'to live to the point of tears' (Camus) met het hart open. Het dus te voelen, wat er is. Bovendien ben ik érg sceptisch sowieso over positief denken, postte hier in 2010 een blog incl filmpje over. 

En zo heeft iedereen zijn/haar eigen pad. Ook een ontdekking die ik pas de laatste jaren écht begin te bevatten. Mijn leven is nl doordrenkt geweest van het zorgen voor de ander. Op een bepaalde manier een vergissing. Deels omdat het een patroon was, voortgekomen uit mijn jeugd, ouders met groot verdriet en machteloosheid waar ik als kind voor wilde zorgen. Een vergissing omdat ik mezelf daarmee boven de ander stel, een uitgangspunt kies dat de ander needs fixing. En deels ook omdat ik zo lang heb 'gewacht' met bewustworden, En zo kan ik nog wel even doorgaan maar waar ik heel blij mee ben is dat ik ontdekt heb dat het werk van binnen te doen is, en de zo lang gezochte rust en vrede alleen binnen in mij te vinden is. En dat 'de ander' verantwoordelijk is voor zichzelf, een eigen pad heeft met eigen vreugde en verdriet. 

Langzamerhand kan ik mezelf met compassie bekijken, niet in de laatste plaats dankzij mannen als David Whyte, Joh. B. Schmidt, Jan Bommerez en Wibe Veenbaas. 

En toen kwam vanochtend, 12 juni, the day after, dit liedje voorbij, was er ontroering en een blij, licht gevoel. Een liedje van Herman van Veen, gezongen door Angela Groothuizen, het heet 'Melk en honing' maar de zin 'op de dag van jou ontstaan' deed het hem. Tekst staat hieronder

 Op de dag van jouw ontstaan

Had je moeder haar mooiste jurk aan
En je vader droeg een grijs suede jasje

Samen zijn ze op die zondag de stad toen ingegaan
Verbaasd dat 't zo zacht was voor de tijd van 't jaar.
Ze keken naar de mensen in het park en naar elkaar.
Verlegen schoof je moeder dichterbij
Waar zij geen naam voor kon bedenken
Dat werd jij

Want je vader was die dag de prins, je moeder een prinses
Aanbeden door een zonnekoning werd jij de beloning
Per ongeluk expres

Op de dag van jouw ontstaan
Waren alle bomen juist begonnnen
Zich op te maken voor een nieuwe lente
Die al weken in de lucht stond
En nu van start kon gaan

Je vader was geen prater maar hij praatte honderduit
Je moeder in de schaduw, genoot van zijn geluid
En een vreemd geluksgevoel nabij
Waar zij geen naam voor kon bedenken
Dat werd jij

Want je vader was die dag de prins, je moeder een prinses
In het land van melk & honing werd jij de bekroning
Per ongeluk expres

En ook al hebben ze dan later volgens jou
Elke fout gemaakt die mensen ook maar maken
Die eerste keer schreeuwden merels het luidkeels van de daken.
En was de hemel van het allesblauwste blauw

Op de dag van jouw ontstaan
Stonden ze als bij afspraak op
En in een pas verbouwde zolderkamer
Die het daglicht nog net verdragen kon
Heeft ze haar jurkje uitgedaan

De aandacht en de hartstocht waar het later aan ontbrak
Gaf hem toen vleugels en ze vlogen hoog boven het dak
Getekend door het leven allebei
Het beste wat ze konden geven
Dat werd jij 

Want je vader was die dag de prins, je moeder een prinses
Aanbeden op een bovenwoning werd jij de bekroning
Per ongeluk expres

Want je vader was die dag de prins, je moeder een prinses
In ons land van melk & honing werd jij de beloning 

Per ongeluk ex pres
Per ongeluk ex pres
Per ongeluk ex pres

Change the world by actual meeting it bij een kop koffie

What you love: ik hou van courageous conversations, om met David Whyte te spreken. Hieronder een kort filmpje waarin hij zelf uitlegt wat hij hiermee bedoeld. Courage betekent oorspronkelijk: zeggen wat je op je hart hebt; je kwetsbaarheid op het spel zetten. Kwetsbaarheid blogde ik eerder al over; en dat past weer zo bij de fase waar ik inzit: ik wil 'aanraakbaarder' worden. En ik kan pas aangeraakt worden als ik mezelf laat zien.
Als de ander dit ook aandurft, zichzelf laten zien, dan ontstaat er een moedig gesprek. En, zegt hij, there is no self that will survive a real conversation. En you change the world by actual meeting it.
Dat is me echt uit het hart gegrepen.
Wibe Veenbaas zegt het anders: de ontmoeting als leerlandschap, als werkplaats. Wat waren het weer inspirerende dagen, tijdens zijn tweedaagse. En de ontmoetingen die er tijdens zo'n workshop plaatsvinden waarbij mensen zich openen en laten zien geven mij hoop! Ik geniet daarvan, word daar blij van.

En: Being aware of awareness means the rise of stillness

What you do: momenten van ontmoeting organiseren waar mensen zich durven openen om werkelijk een gesprek te voeren. Een gesprek waardoor je een klein beetje verandert, ten goede, heelt zo je wilt. Michel de Montaigne heeft nog zo'n mooie uitspraak: 'de waardigheid van de vergankelijke ervaring' Van het samen drinken van een bakje koffie zou je kunnen zeggen dat dit een vergankelijke ervaring is, pretentieloos, maar hier schuilt wel degelijk waardigheid in.
1 november half tien bij Postplaza in Leeuwarden is weer het eerstvolgende moment.

Dan gaan we verhalen in het zand schrijven die met de branding weer wegspoelen. Soms heb ik het idee namelijk dat we wel eens wat vergeten onze levens te relativeren. Bescheidenheid en nederigheid scoort niet in onze maatschappij.
Mijn motto voor de komende jaren is ''Spreek alleen als je de stilte verbetert" ook van Rumi. In samenhang met de vraag: 'wat wil zich via mij manifesteren'. En ik snap heus wel dat dit een hele kluif is en dat dit bijna niet te doen is of je moet in het klooster gaan zitten ofzo. Maar toch.
Er is zóveel onrust om ons heen en iedereen meent overal iets van te moeten vinden en je mag vooral niet wegkijken volgens de moraalridders. Maar het universum wil ons dragen zegt Jan Bommerez alleen dat lukt niet als ik gesloten ben. En als ik oordeel dan sluit ik af. Daar ligt mijn 'werk' dus de komende tijd: minder in het oordeel, te beginnen met oordeel over mezelf. Vaak begint een zin of een gedachte die wil oordelen met: ik vind. En Wibe Veenbaas deed mij de tip aan de hand dat als ik die twee woordjes zeg dat ik dan mijn hoofd buig. En daardoor begrijp dat de wereld zóveel groter is dan ik kan beseffen.

Wat ik leerde uit het boek van Lisette Thooft 'In negen stappen naar innerlijke bloei' is dat jezelf vragen stellen veel beter werkt dan jezelf onder druk zetten middels positieve affirmaties. Bijvoorbeeld: 'Kan ik de komende tijd wat minder oordelen' in plaats van 'ik ga minder oordelen'.

Als je dus zin hebt in een ontmoeting bij een kop koffie en in gesprek wil over jouw motto en jouw zoektocht dan ben je  1 november van harte welkom bij Postplaza om half tien. Meld mij wel even dat je wilt komen want er is wel een maximum. jeltinezijlstra@gmail.com

Jan Bommerez over 'De kunst van het loslaten'

Loslaten, vaak hebben mensen die ik tegenkom, moeite met de term loslaten. En dat snap ik wel. Want het klinkt als een iets wat veel moeite vraagt. Je kunt 'loslaten' ook vervoegen: ik laat los, jij laat los, zij laten los etc. Maar het grappige is dat als je de samengevoegde woorden uit elkaar haalt, los en laten, dan krijgt het geheel ineens een andere kleur. Want je 'laat' iets en als je iets laat dan doe je juist niks. Eén van de prachtige, inspirerende, troostende inzichten die ik in de afgelopen jaren van Jan heb geleerd.
En één van de nieuwste dingen die ik van hem leerde is dat je onderbewuste je lichaam ís. Wat me opnieuw inspireerde tot het verdergaand loslaten of zoals hij zegt 'weerstand opruimen'.
Jan Bommerez leidt mensen naar een weg van transformatie, het bevrijden van ons potentieel, een weg die hij zelf loopt. Zijn presentaties zijn nooit hetzelfde en elke keer weer bijgesteld naar aanleiding van zijn eigen ontwikkeling, waarneming en de veranderingen in de tijd. Hij weet zijn kennis op een zeer toegankelijke manier te presenteren en is zeer royaal in het delen van zijn weten en denken. Hij heeft meerdere boeken geschreven, onder andere de boeken “Kun je een rups leren vliegen” en "Minder Moeten Meer FLOW' en “FLOW en de kunst van het zakendoen”. 

De meest actuele ontwikkeling waar hij in zit en mee bezig is, is het loslaten of helen van diepe blokkades (trauma's). Jan pleegt hier verregaande research voor en het gaat niet supersnel omdat hij ook alles zelf wil ervaren en leren toepassen. Zijn bedoeling is om te komen met een zeer toegankelijk boek met vooral relevante en toepasbare kennis over diepe heling. Ik ben er erg optimistisch over en ik heb nu al zin in dat boek! Vandaar dat ik de loslaatworkshop organiseer omdat ik op die manier een mini-bijdrage aan de totstandkoming van het boek kan leveren. En ik hoop dat jij als lezer je aanmeldt om op die manier hem te faciliteren bij het schrijven van dit voor veel mensen belangrijke boek.Want! "Dit is planeet Trauma. Als je niet getraumatiseerd wilt worden, ben je naar de verkeerde planeet gekomen" zegt Peter Levine, trauma-expert die hier boeken over schreef en Somatic Experiencing ontwikkelde; lichaamsgerichte traumatherapie.

Jan Bommerez over Flow:
"De FLOW-staat is onze natuurlijke staat, dat kun je goed zien bij kinderen. FLOW is een manier van leven waarbij je jezelf helemaal overgeeft aan wat je doet, waarin je constant loslaat en daarom moeiteloos mee kunt stromen met de levensstroom. Dit zorgt volgens FLOW-onderzoeker Mihaly Csikszentmihalyi voor het spontaan verschijnen van plezier en creativiteit in het leven. FLOW is een staat van “no-mind” waarbij je voortdurend het verleden loslaat en het geluk van het moment binnenlaat. Onze oude overlevingshersenen vinden dat echter maar niets. Die willen vasthouden aan het verleden 'als referentie voor later'. Ze willen ook controle over de stroom. En juist daarom zorgen ze voor stress in ons systeem. Je kunt de levensstroom niet onder controle krijgen. Je kunt alleen managen hoe jij erop reageert (of niet)."

Jan Bommerez heeft een ervaringsgerichte training ontwikkeld waarin de loslaatprincipes worden ondersteund door sprekend beeldmateriaal. Maar meer nog, waarin het loslaten door jou aan den lijve wordt ervaren door praktisch ingerichte oefeningen, oefeningen die je thuis zelf kunt doen of ook anderen kunt leren. Het is dus een workshop voor particulieren.

Hij komt hier een ééndaagse training over geven op zondag 24 maart 2019
Locatie:  LOFT in Boksum 
Programma van 10.00 - 17.00 uur, inloop vanaf 9.30 uur
Kosten: € 150,-  (incl lunch en koffie/thee en powerpoint die na afloop wordt toegestuurd) graag contant te betalen aan de deur
Aanmelden: jeltinezijlstra@gmail.com

Wat koffie, zwanen, Wibe Veenbaas en René Gude met elkaar te maken hebben

Trynke Minzinga Zijlstra Veenstra

Wat ben ik toch een gezegend mens dat ik met enige regelmaat mij mag laven aan de wijsheid van mensen als Wibe Veenbaas. Afgelopen weekend 'Jouw verhaal als bron' had ik meerdere verdiepende inzichten, dingen die ik eigenlijk cognitief al wist maar die ik nu ineens ook werkelijk begreep, een ervaren begrijpen. Woorden als buigen, geven en aannemen, dienen en schuld en onschuld krijgen nu werkelijk betekenis voor me. Als ik aanneem wat zich heeft voorgedaan in mijn leven, werkelijk aanneem dan kan ik buigen voor het leven, buigen voor mijn verleden waar mijn verhaal ligt, als bron. En als ik werkelijk aanneem pas dan kan ik werkelijk dienend in het leven staan.
Want ik begrijp nu dat mijn huidige vorm van geven, waarin ik bijna wel zeker weet dat ik daar niet alleen in sta, mij ook vaak het gevoel van controle geeft, waarmee ik in de onschuld sta. Bouke de Boer van het NTI-NLP zei vaak: durf in de schuld te staan. Maar nu pas begrijp ik wat hij bedoelde. En misschien zijn de woorden zo achter elkaar gezet nog steeds niet heel helder maar bij mij van binnen voelt het wel helder. Wat een geluk!

En voorheen zou ik het gevoel hebben tekort te schieten, dat ik zo dom ben dat ik het nu pas begrijp, maar ook dat heb ik nu niet. Ik kan ook heel goed voelen met wat Wibe bedoelt dat we leerlingen zijn van het leven. Daarom kan ik ook in mijn nieuwsbrief schrijven dat jij en ik heling los kunnen laten omdat jij en ik al heel zijn. En hoe prachtig is het dan dat Jan Bommerez 10 juni weer een workshop komt geven over Die kunst van het loslaten. Het leven moet voorwaarts geleefd maar achterwaarts begrepen (Kierkegaard).

En Wibe zegt: 'de ontmoeting als leerlandschap'. Vanuit werkelijke interesse. Met het hart open. René Gude, wát heb ik veel van die man geleerd, zei het volgende tegen Theo Maassen tijdens de '24 uur met': "Het woord interesse is opgebouwd uit de twee latijnse woorden ‘inter’ (tussen) en ‘esse’ (zijn). Gude tegen Maassen: “jij bent een zijnder, ik ben een zijnder, en inter-esse betekent: dat wat er tussen ons is. Wij zijn daar samen in geïnteresseerd, het gaat ons samen aan. We moeten er allebei aan meedoen, en zodra één van ons tweeën zich daaruit terugtrekt is het weg. Als wij echt zijn is er tussen ons ook iets, en dat is nu net iets waar we het meeste belang aan hechten”.
Zo jammer dat ik René Gude niet meer uit kan nodigen naar LOFT!

Maar ik kan jou vrijdag 23 maart om half tien bij PostPlaza. wel uitnodigen voor zo'n ontmoeting, als leerlandschap vanuit werkelijke interesse en het hart open. Met een heerlijk bakje koffie erbij! Een inademing van de ziel: Inspirare. Mail mij wel even als je wilt komen!
Het geluid van de vleugels van de zwaan staat in het hindoeïsme voor het in- en uitademen van de heilige levensadem. En bij de indianen brengt de zwaan tijden van transformatie en veranderende staat van bewustzijn.

De kunst van het loslaten

Jan Bommerez leidt mensen naar een weg van transformatie, het bevrijden van ons potentieel, een weg die hij zelf loopt. Jan is een man die een grote kennis heeft van religie, filosofie, managementtheorieën, wetenschap en leiderschap. In zijn lezingen houdt hij een indrukwekkend verhaal wat gebed is in de geschiedenis, de cultuur én de religies van West én Oost. Een verhaal wat boven de verschillende religies en overtuigingen en stromingen uitstijgt, niets veroordeelt en zoekt naar een transformatie die mensen helpt hun hart open te houden en dienend te zijn aan het leven. Zijn presentaties zijn nooit hetzelfde en elke keer weer bijgesteld naar aanleiding van zijn eigen ontwikkeling, waarneming en de veranderingen in de tijd. Hij weet zijn kennis op een zeer toegankelijke manier te presenteren en is zeer royaal in het delen van zijn weten en denken. Hij heeft meerdere boeken geschreven, onder andere de boeken “Kun je een rups leren vliegen” en “FLOW en de kunst van het zakendoen”. En hopelijk op niet al te lange termijn één of meerdere nieuwe boeken. Daarnaast staat hij met beide benen in de wereld met zijn of haar georganiseerde systemen en economische principes.

Jan Bommerez zegt hier het volgende over:
"De FLOW-staat is onze natuurlijke staat, dat kun je goed zien bij kinderen. FLOW is een manier van leven waarbij je jezelf helemaal overgeeft aan wat je doet, waarin je constant loslaat en daarom moeiteloos mee kunt stromen met de levensstroom. Dit zorgt volgens FLOW-onderzoeker Mihaly Csikszentmihalyi voor het spontaan verschijnen van plezier en creativiteit in het leven. FLOW is een staat van “no-mind” waarbij je voortdurend het verleden loslaat en het geluk van het moment binnenlaat. Onze oude overlevingshersenen vinden dat echter maar niets. Die willen vasthouden aan het verleden 'als referentie voor later'. Ze willen ook controle over de stroom. En juist daarom zorgen ze voor stress in ons systeem. Je kunt de levensstroom niet onder controle krijgen. Je kunt alleen managen hoe jij erop reageert (of niet)."

Jan Bommerez heeft hier een ervaringsgerichte training voor ontwikkeld waarin de loslaatprincipes worden ondersteund door sprekend beeldmateriaal. Maar meer nog, waarin het loslaten door jou aan den lijve wordt ervaren door praktisch ingerichte oefeningen, oefeningen die je thuis zelf kunt doen of ook anderen kunt leren. Het is dus een workshop voor particulieren.

Hij komt hier een ééndaagse training over geven op zondag 10 juni 2018
Locatie:  LOFT in Boksum 
Programma van 10.00 - 17.00 uur, inloop vanaf 9.30 uur
Kosten: € 150,-  (incl lunch en koffie/thee en powerpoint die na afloop wordt toegestuurd) graag contant te betalen aan de deur
Aanmelden: jeltinezijlstra@gmail.com

Vlinderen met Jan Bommerez op 9 november in LOFT te Boksum

 2,5 jaar terug plaatste ik hier een blog met een gefilmde lezing van Jan Bommerez. Een man van wie ik het boek 'Flow en de kunst van het zakendoen' nog weer een paar jaar eerder met veel plezier had gelezen op aanraden van Marit van der Sleen bij wie ik de training 'Meer mans met marketing' volgde.
Op facebook en twitter was ik hem gaan volgen en begin dit jaar attendeerde hij mij op een middag in Kloosterburen waar hij een kijk- en voelshop zou geven. Ik vond het indrukwekkend en inspirerend en ik voelde meerdere malen ontroering door her- en erkenning.


Bommerez gidst mensen naar een weg van transformatie waarvoor hij ook het boek 'Kun je een rups leren vliegen' heeft geschreven. Hij houdt hierbij een indrukwekkend verhaal wat gebed is in de geschiedenis, de cultuur én de religies van West én Oost. Een verhaal wat boven de verschillende religies en overtuigingen en stromingen uitstijgt, niets veroordeelt en zoekt naar een transformatie die mensen helpt hun hart open te houden en dienend te zijn aan het leven. Klik hier voor zijn website.

"Het informatietijdperk wordt gevolgd door het Transformatietijdperk. Het is van vitaal belang te begrijpen wat dat betekent voor ons leven en werk. We weten ondertussen wel dat we minder dan 5% van ons creatief potentieel gebruiken. Waar zitten die andere 95% dan? Het antwoord is dat je een transformatie dient door te maken om je groter potentieel te bevrijden: zoiets als de rups die vlinder wordt en nu kan vliegen.... Transformatie maakt mogelijk wat voorheen totaal onmogelijk leek. Wie zou ooit kunnen denken dat een rups kan vliegen?"

Zaterdag 9 november komt Jan Bommerez naar LOFT in Boksum en kan je persoonlijk zijn kijk- en voelshop ervaren en je laten verleiden door een prachtig toekomstbeeld.
Programma van 13.00 - 17.30 uur
Kosten: € 70,- (incl koffie/thee)
Voor studenten en minima is er een aangepaste prijs, mail me dan even voor info: jeltinezijlstra@gmail.com
Als je mailadres bekend is krijg je na afloop de dia's thuisgestuurd.

Aanmelden kan via jeltinezijlstra@gmail.com